ΑρχικήΟι φίλοι μαςΓιάννης Παργινός

Στα πολύ μικρά χρόνια μας στο χωριό την παραμονή και ανήμερα του Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου) τρώγαμε όλη η οικογένεια μόνον ελιές και σταφύλι με ψωμί για να κοινωνίσουμε (μεταλάβουμε). Το βράδυ του Σταυρού, το στομάχι ήθελε κάτι μαλακτικό μετά από την "ξεροφαγία". Η Νόνα (Γιαγιά) ετοίμαζε μανέστρα μπούρου μπούρου ή μανέστρα κωλοπίμπερι. 

Πάμε λοιπόν : 

Μανέστρα μπούρου μπούρου : Σε ριχή κατσαρόλα σοτάρουμε λίγο κρεμμυδάκι σε λίγο λαδάκι μαζί και λίγο σκορδάκι. Όταν μαραθεί το κρεμμυδάκι ρίχνουμε νερό και μπόλικο πιπέρι κόκκινο και μαύρο και λίγη ντομάτα πελτέ. Θα είναι καλύτερη η γεύση αν η ντομάτα είναι φρέσκια.... κι αν υπάρχει και λίγο αγριόσκορδο.... όπως υπήρχε τότε (πρασουλίδα). Όταν το νερό βράσει ρίχνουμε και την μανέστρα... Αυτή είναι η μανέστρα μπούρου μπούρου. Υπάρχει και η παραλλαγή της.... χωρίς καν κρεμμμύδι σοταρισμένο. Αυτή είναι η "τέλεια μπούρου μπούρου" δηλαδή εντελώς νερομπλούτσι που λέμε στην Κέρκυρα... 

Η μανέστρα κωλοπίμπερι είναι όταν κάνουμε την σάλτσα με κρεμμύδι, σκόρδο κλπ.... πιπέρια πάντα με την χούφτα και τα μακαρόνια τα βράζουμε χωριστά... Είναι αυτό που στην άλλη Ελλάδα λένε σάλτσα ορφανή... Η διαφορά είναι ότι η κωλοπίμπερι θέλει κώτσια και στομάχι για να την φας... Εγώ απόψε ετοίμασα την μπούρου μπούρου... Σας διαβεβαιώνω.. είναι νοστιμότατη. Καλή μας όρεξη... πίνω κι ένα ποτηράκι στην υγειά σας....!!!